Posts Tagged ‘ΔΗΜΑΡ’

vouli1Η συζήτηση και η ψηφοφορία για το μεγάλο θέμα των πλειστηριασμών και του ενιαίου φόρου στα ακίνητα , ήταν μια ακόμα απόδειξη της ρευστότητας και αστάθειας του πολιτικού και κομματικού μας συστήματος. Μια συζήτηση για ένα τόσο σοβαρό θέμα στη Βουλή δεν άλλαξε , ούτε έκρυψε κάτω από το χαλάκι τα προβλήματα και την εικόνα διάλυσης των κομμάτων , αλλά ίσα ίσα την ανέδειξε ακόμα περισσότερο , με μια σειρά από γεγονότα.

Για το ΠΑΣΟΚ από που να αρχίσει και που να τελειώσει κανείς; Ο Απόστολος Κακλαμάνης δεν πήγε στην διαδικασία επικαλούμενος λόγους υγείας. Ο Δημήτρης Κρεμαστινός απουσίαζε κατά τη διάρκεια της πρώτης ανάγνωσης των ονομάτων , ενώ βρισκόταν στο κτήριο , με φήμες να λένε πως έκανε απλά ψυχολογικό πόλεμο στον Βαγγέλη Βενιζέλο. Στη δεύτερη ανάγνωση ψήφισε κανονικά , αν και διέρρευσαν πληροφορίες ότι ουσιαστικά τον πήγαν … «σηκωτό» στην αίθουσα.

Εκτός όλων αυτών , στη συνεδρίαση της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής  που ξεκινάει αυτή την ώρα , αναμένεται να επικρατήσει κλίμα σύγκρουσης. Δεν ήταν μόνο η κριτική των 11 στελεχών πριν λίγες μέρες που δημιούργησε άγχος και εκνευρισμό στο επιτελείο Βενιζέλου. Άλλωστε είναι πλέον κάτι παραπάνω από σίγουρο ότι το «παπανδρεϊκό μπλοκ» , με ή χωρίς Παπανδρέου , αμφισβητεί ανοιχτά το Βαγγέλη Βενιζέλο και τις επιλογές του. Ακολούθησε και επιστολή άλλων 7 μελών της ΚΠΕ , οι οποίοι ουσιαστικά ζητούν αποδέσμευση από την κυβέρνηση και κάνουν σκληρή κριτική στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ. Αυτά τα μέλη , τα οποία είχαν εκλεγεί στην ΚΠΕ από τη «γραμμή» Παναγιωτακόπουλου , δημιουργούν έναν ακόμα πονοκέφαλο στην ηγεσία.

Ο Βαγγέλης Βενιζέλος δεν μπορεί να ελέγξει το κόμμα. Θα ήταν μειοψηφία σε αυτό αν δεν είχαν αποχωρήσει ή αποστασιοποιηθεί τόσες εκατοντάδες στελέχη τα τελευταία χρόνια. Ακόμα και έτσι , η αίσθηση που υπάρχει είναι ότι οποιαδήποτε στιγμή η εσωτερική αντιπολίτευση μπορεί να τον ανατρέψει. Κάτι που όμως δεν θέλει ούτε η ίδια. Κι αυτό γιατί μια βίαιη ανατροπή εκτός από το ότι θα «θυματοποιούσε» το Βενιζέλο και θα έδειχνε σημάδια ρεβανσισμού για τα όσα έκανε στον Παπανδρέου ο τωρινός πρόεδρος , πιθανότατα θα οδηγούσε και στην πλήρη , οριστική και αμετάκλητη πτώση του ΠΑΣΟΚ κάτω από το 3%. Κανένας από τους υποψήφιους αρχηγούς της επόμενης μέρας (Σαχινίδης , Μωραϊτης…) δεν θα ήθελε να πάρει ένα πεθαμένο ΠΑΣΟΚ. (περισσότερα…)

kentroaristeraΔεν ξέρω ποιο βίτσιο με κάνει να γράφω σήμερα αυτό το άρθρο. Πολλοί θα πουν ότι ο χώρος της Κεντροαριστεράς είναι τελειωμένος. Ο βασικός πυλώνας του , το ΠΑΣΟΚ , καταρρέει , με τις αισιόδοξες και συστημικές δημοσκοπήσεις να το δίνουν το πολύ στο 7,5% την ώρα που στις λεγόμενες «κρυφές» παλεύει με το 3%.

Το «νέο» κόμμα της ΔΗΜΑΡ επίσης μοιάζει να διαλύεται , ουσιαστικά εσωτερικά διασπασμένο εδώ και καιρό , έχοντας να παρουσιάσει μερικές από τις πιο γελοίες στιγμές «ευθύνης» στην ιστορία του τόπου.  Οι όποιες κινήσεις ανασύνταξης γίνονται μοιάζουν αποτυχημένες εξ’αρχής , δεν έλκουν καλά καλά ούτε τους φανατικούς του χώρου.

Παρόλα αυτά θα αναγκαστώ να διαφωνήσω. Η Κεντροαριστερά δεν τελειώνει. Δεν είναι παρελθόν και όποιος , είτε εξ’αριστερών , είτε εκ δεξιών το αμφισβητεί , ειρωνεύεται και μιλάει αλαζονικά , περισσότερο μου θυμίζει τους τραγικούς τύπους-παρατρεχάμενους του ΠΑΣΟΚ , που στα καλά χρόνια νόμιζαν ότι θα είναι μια ζωή … «καβάλα στ’άλογο» και αντιμετώπιζαν τους επικριτές τους με ύφος χιλίων καρδιναλίων. Και όλοι είδαμε που κατέληξε αυτή η ιστορία… 

Ας πάρουμε μερικά δεδομένα γυρνώντας κάποια χρόνια πίσω. Στις εκλογές ήττας του 2004 , το ΠΑΣΟΚ ψηφίστηκε από περισσότερους των 3εκ πολίτες. Συγκέντρωσε ποσοστό 40,55% , με την αποχή να βρίσκεται στο 23,5%.  Στις επόμενες εκλογές του 2007 , με το ΠΑΣΟΚ ήδη να ταλανίζεται από εσωκομματικά προβλήματα και τον Βαγγέλη Βενιζέλο να κινείται υπογείως , το ποσοστό του 38,1% έρχεται φυσιολογικά όπως και η ήττα. Η αποχή στο 25,85%.

Ακολουθεί η περίοδος της οικονομικής καταστροφής της χώρας από τον Κώστα Καραμανλή , η εποχή των σκανδάλων , αλλά και των πολλών υποσχέσεων από το Γιώργο Παπανδρέου. Η νίκη του 2009 είναι τεράστια σε διαφορά αλλά όχι και σε ψήφους. Το ΠΑΣΟΚ παίρνει μόλις ελάχιστες χιλιάδες ψήφους περισσότερες από την ήττα του 2004. Η αποχή αυξάνεται και φτάνει στο 29,05%. Η συνέχεια γνωστή μέχρι τις εκλογές του περσινού Μαΐου. Εκεί έρχεται το μεγάλο χτύπημα. Το ΠΑΣΟΚ εγκαταλείπεται από εκατομμύρια ψηφοφόρους , πέφτει στο 13,18% και όλοι ψάχνουν να δουν «που πήγαν οι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ».

Η εύκολη απάντηση είναι στο ΣΥΡΙΖΑ. Είναι όμως έτσι; Όχι ακριβώς. Ακόμα κι αν το σύνολο της αύξησης των ποσοστών του κόμματος του Αλέξη Τσίπρα οφείλεται σε μετακίνηση ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ , μιλάμε για ένα ποσοστό της τάξης του 12%. Αν υποθέσουμε επίσης ότι ολόκληρο το ποσοστό της ΔΗΜΑΡ προέρχεται από το ΠΑΣΟΚ , έχουμε ακόμα ένα 6%. Το άθροισμα των δύο αυτών ποσοστών σε καμιά περίπτωση δεν πλησιάζει τις απώλειες του ΠΑΣΟΚ. Ακόμα κι αν προσθέσουμε κάποιες μετακινήσεις προς τα υπόλοιπα κόμματα , πάλι περισσεύει. Ξεχνάμε όμως κάτι.Την αποχή.  Η οποία φτάνει στο 34,9%.

Η εικόνα κατάρρευσης συνεχίζεται και τον Ιούνιο με το ΠΑΣΟΚ στο 12,28% και παρά τον έντονο διπολισμό , την αποχή να αυξάνεται ακόμα περισσότερο στο 37,53%.

pasok-symmetoxiΣτο παραπάνω διάγραμμα βλέπουμε το πως ουσιαστικά ταυτίζονται οι αυξομειώσεις των ποσοστών του ΠΑΣΟΚ με το ποσοστό συμμετοχής στις εκλογές. Η ομοιότητα των γραμμών είναι σχεδόν απόλυτη. Φυσικά κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι αυτοί που απέχουν είναι μόνο δυσαρεστημένοι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ ή γενικότερα άνθρωποι που επιθυμούν μια πολιτική δύναμη ανάμεσα στην Αριστερά και τη Δεξιά. Αλλά σίγουρα υπάρχουν πολλοί τέτοιοι.

Ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ μετακινήθηκαν τόσο προς τον ΣΥΡΙΖΑ όσο και προς τη ΝΔ. Όταν το ΠΑΣΟΚ του Βενιζέλου σταμάτησε να έχει οποιαδήποτε διαφορά από τη ΝΔ του Σαμαρά , για πολύ κόσμο ήταν άσκοπο να συνεχίζουν να ψηφίζουν ΠΑΣΟΚ. Αυτοί που συμφωνούσαν , μετακινήθηκαν στη ΝΔ. Αυτοί που διαφωνούσαν με τις ασκούμενες πολιτικές , στο ΣΥΡΙΖΑ και σε άλλα κόμματα.

Αυτοί που πραγματικά εκφράζουν την Κεντροαριστερά , τις ιδέες της , την πολιτική και οικονομική της θεωρία , δεν πήγαν πουθενά. Έμειναν πολιτικά άστεγοι , περιμένοντας τις εξελίξεις και δημιουργώντας πλέον τον νέο όρο «ανένταχτος κεντροαριστερός».

Αυτή η , καθόλου συμπαγής βέβαια , μάζα  είναι όλο το ζουμί της υπόθεσης. Κανείς δεν μπορεί να την υπολογίσει αριθμητικά. Επίσης  κανείς , τουλάχιστον για την ώρα , δεν μπορεί να τη συσπειρώσει. Αλλά παρόλα αυτά , όποια κι αν είναι η δύναμη της , αυτή η μάζα αποτελεί την πραγματική κεντροαριστερά. Αποτελεί αυτούς τους ανθρώπους ,που χαρακτηρίζονται από δημοκρατικά ιδεώδη , αντιρατσιστικά και αντιφασιστικά φρονήματα , οικολογικές ευαισθησίες , νέες ιδέες.

Αποτελεί μια βάση , πάνω στην οποία μπορεί να χτιστεί μελλοντικά ένα κόμμα , το οποίο όμως , πρέπει να αποβάλει πολλά ελαττώματα του παρελθόντος και να κόψει κάθε είδους δεσμούς με πρόσωπα που ότι είχαν να κάνουν το έκαναν.

Δεν είναι δυνατόν αυτοί οι άνθρωποι να βλέπουν κάποιοι ακόμα θετικά  , πρόσωπα όπως ο τυχοδιώκτης Κουβέλης , οι απίθανοι Λοβέρδος-Διαμαντοπούλου κ.ο.κ. Χώρο δεν έχουν ακόμα και πρόσωπα που παρά τις μεταρρυθμίσεις που προσπάθησαν να κάνουν , είναι συνυφασμένα με τις καταστροφικές μνημονιακές πολιτικές π.χ. Ραγκούσης.

Αυτό που χρειάζεται αυτή η μάζα , είναι να οργανωθεί και να εκφράσει λόγο.  Λόγο ξεκάθαρο , μακριά από τα ταμπού και τα πρέπει παλαιότερων ετών. Αυτό που πρέπει να συνειδητοποιήσει η συγκεκριμένη μάζα είναι ότι δεν είναι πλειοψηφία! Δεν είναι σε καμία περίπτωση του 40%-45% του πάλαι ποτέ ισχυρού ΠΑΣΟΚ. Και αυτό δεν είναι κακό!

Είναι μια ακόμα δύναμη του πολιτικού φάσματος , που μπορεί σε συνεργασία με άλλες δυνάμεις , κυρίως της Αριστεράς , να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για να χτιστούν από την αρχή θεσμοί όπως η δικαιοσύνη , η κοινωνική αλληλεγγύη , η δημόσια παιδεία και υγεία , οι δημοκρατικές διαδικασίες.

Τονίζω ξανά ότι μια τέτοια Κεντροαριστερά εύφορο έδαφος συνεργασιών μπορεί να βρει μόνο στην Αριστερά , με τα όποια ελαττώματα της. Αυταπάτες ότι μπορεί να γεννηθεί κάτι καλό με «μετριοπαθείς» δήθεν φιλελεύθερους , που στην πραγματικότητα δεν οραματίζονται τίποτα λιγότερο από την πλήρη επικράτηση του σκληρού καπιταλισμού και του νεοφιλελευθερισμού , μόνο την πλήρη καταστροφή του χώρου μπορούν να προκαλέσουν.

Θεωρητικά όλα τα παραπάνω , σίγουρα σηκώνουν πολύ κουβέντα , πολλές αντιρρήσεις και πολλές διαφωνίες. Παρόλα αυτά θεωρώ ότι μια άποψη , είναι πάντα χρήσιμη και κάτι έχει να προσφέρει. Αυτή την άποψη καταθέτω σήμερα με την ελπίδα να δώσει τροφή για νέες αναζητήσεις.

ÂÅÍÉÆÅËÏÓ Å- ÊÏÕÂÅËÇÓ Ö- ÓÕÍÁÍÔÇÓÇΜας ενημερώνει το TVXS:

Την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για εξεταστική επιτροπή για τα υποβρύχια θα καταψηφίσει η ΔΗΜΑΡ, όπως αποφάσισε η κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος στην τελευταία συνεδρίασή της. Παράλληλα η ΔΗΜΑΡ θα καταψηφίσει και τον προϋπολογισμό ενώ θα υπερψηφίσει την τροπολογία Γεωργιάδη για τα φάρμακα.

Στη σχετική ανακοίνωσή για τις αποφάσεις της κοινοβουλευτικής ομάδας και της εκτελεστικής επιτροπής αναφέρεται:

Η ΔΗΜΑΡ θα καταψηφίσει τον προϋπολογισμό γιατί ενισχύει τις κοινωνικές ανισότητες και την υπερφορολόγηση. Ο προϋπολογισμός δεν κατάφερε να ανοίξει ούτε μια χαραμάδα προοπτικής και ελπίδας. Απουσιάζει οποιοδήποτε σχέδιο  για την αντιμετώπιση σημαντικών κοινωνικών και οικονομικών θεμάτων, όπως η ύφεση και η ανεργία ενώ απουσιάζει – αντί να κυριαρχεί- η αναπτυξιακή διάσταση.

Θα ψηφίσει θετικά για την τροπολογία που αφορά τα φάρμακα. Η ρύθμιση αποτελεί ένα βήμα για τη μείωση της τιμής των φαρμάκων προς όφελος των πολιτών.

Για την εξεταστική επιτροπή για τα υποβρύχια θα καταψηφίσει τη σχετική πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ, αναγνωρίζοντας ταυτόχρονα την ύπαρξη πολιτικών ευθυνών στη διαχείριση του ζητήματος των υποβρυχίων και των ναυπηγείων. Η ΔΗΜΑΡ ωστόσο δεν επιλέγει την τεχνητή πόλωση και την ποινικοποίηση της πολιτικής αντιπαράθεσης,  την οποία, εξάλλου εκμεταλλεύονται οι εχθροί του κοινοβουλευτισμού.

Ο Φώτης Κουβέλης έχει δεχθεί τις τελευταίες δεκαετίες πολύ μεγάλη κριτική για τη στάση του όσο βρισκόταν στο Συνασπισμό. Πολλές φορές θεωρούσα ότι η κριτική παραήταν σκληρή ίσως και άδικη. (περισσότερα…)

dimoskopisi-noembriΤον τελευταίο καιρό θα είχατε παρατηρήσει ότι οι δημοσκοπήσεις είχαν «αραιώσει» , τόσο στα τηλεοπτικά κανάλια , όσο και στις εφημερίδες. Σήμερα «Το Ποντίκι» δημοσιεύει μια δημοσκόπηση της «Pulse» τα αποτελέσματα της οποίας βλέπετε στη φωτογραφία αριστερά.

Σε γενικές γραμμές , αυτή η δημοσκόπηση φαίνεται να είναι μια συνέχεια από τις προηγούμενες , φαίνεται δηλαδή ότι δεν αλλάζουν και πολύ τα πράγματα. Ο ΣΥΡΙΖΑ και η ΝΔ παλεύουν για την πρώτη θέση αλλά με χαμηλά ποσοστά και οι δύο , το ΠΑΣΟΚ καταρρέει , αλλά όχι τόσο ώστε να κινδυνεύει να μείνει εκτός βουλής. Αυτό τον κίνδυνο αντιμετωπίζει η ΔΗΜΑΡ, η διγλωσσία και ο τυχοδιωκτισμός της οποίας την οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην κατάρρευση.

Το ΚΚΕ ενάμιση χρόνο μετά τις εκλογές και παρά την αλλαγή προσώπων στην ηγεσία δεν ανεβαίνει με τίποτα. Προβληματισμό πρέπει να φέρουν τα αποτελέσματα και στους Ανεξάρτητους Έλληνες , καθώς το κίνημα του Πάνου Καμμένου φαίνεται να πληρώνει , τα πέρα-δώθε των στελεχών του , είτε προς τη ΝΔ , είτε προς διασπαστικές κινήσεις (Νέα ΜΕ.Ρ.Α. του Χρήστου Ζώη).

Η Χρυσή Αυγή όπως ήταν αναμενόμενο , όχι μόνο έχει σταθεροποιηθεί , αλλά ανεβαίνει ελαφρά δείχνοντας ότι έχει αποκτήσει ένα συσπειρωμένο κοινό ψηφοφόρων.

Είναι όμως αυτή η πραγματική εικόνα που βιώνουμε καθημερινά και βλέπουμε γύρω μας; (περισσότερα…)

tsipras-voulisamaras-stournarasΜε τη χθεσινοβραδινή ψηφοφορία , ολοκληρώθηκε στη Βουλή η συζήτηση επί της πρότασης δυσπιστίας που κατέθεσε ο ΣΥΡΙΖΑ εναντίον της κυβέρνησης Σαμαρά. Όπως αναμενόταν οι κοινοβουλευτικές ομάδες των δύο κομμάτων της συγκυβέρνησης έδωσαν αρνητική ψήφο στην πρόταση , με εξαίρεση τη Τζάκρη του ΠΑΣΟΚ , η οποία και διαγράφηκε από τον Βαγγέλη Βενιζέλο. Ας δούμε σε «σημεία» μερικές χρήσιμες παρατηρήσεις από το τριήμερο:

  1. Η επιστροφή Σαμαρά στη Βουλή , μετά από μεγάλο διάστημα ήταν ενδεικτική της άποψης που έχουν για την κοινοβουλευτική δημοκρατία ο πρωθυπουργός και η συμμορία του. Κανένας σεβασμός , καμία πολιτική συζήτηση. Είρων , ψεύτης , κουτοπόνηρος και ψευτόμαγκας.
  2. Τα «ναι μεν αλλά…» έδωσαν και πήραν. Δεν αναφερόμαστε μόνο στη ΔΗΜΑΡ η οποία έχει κάνει σημαία της τη συγκεκριμένη λογική αλλά και στους συνήθεις υπόπτους (βλ. Σκανδαλίδη) που έχουν κουράσει με τα ανούσια επιχειρήματα που ανακαλύπτουν και επικαλούνται κάθε φορά για να δώσουν στο τέλος ψήφο ανοχής στην κυβέρνηση.
  3. Το επίπεδο της κοινοβουλευτικής ομάδας της Νέας Δημοκρατίας θυμίζει σκυλάδικο της εθνικής οδού. Ακόμα και οι νεολαίοι της ΔΑΠ , γνωστοί για τις κραυγές «και α και ου» και τα βαθιά πολιτικά συνθήματα όπως «Μύκονοοοοοος babyyy» , μοιάζουν πιο ώριμοι από το συρφετό του -καβάλα στο καλάμι- Άδωνη , της βαφτιστήρας του Γλύξμπουργκ , του -για όλα φταίει η τρόικα και το ΠΑΣΟΚ κι όχι εγώ που τα ψηφίζω- Ντινόπουλου κ.ο.κ. Αλλά ποιο θα μπορούσε να είναι το επίπεδο όταν όλοι αυτοί οι άνθρωποι δρουν «με εντολή Σαμαρά» ; (περισσότερα…)