Archive for the ‘Άποψη’ Category

2014Τις ημέρες των γιορτών τις είχα πάντοτε σε περίοπτη θέση , όπως και όλοι μας πιθανότατα. Δεν είναι μόνο το καλό οικογενειακό κλίμα , δεν είναι μόνο η ευκαιρία που σου δίνουν να αφιερώσεις περισσότερο χρόνο στην παρέα σου και στους φίλους σου. Ήταν πάντα ευκαιρία για διασκέδαση , ωραίες στιγμές , με λίγα λόγια καλοπέραση.

Ναι καλοπέραση! Μια λέξη που φαντάζει πλέον βρισιά. Η οικονομική κρίση , η ανέχεια που επιβάλλεται καθημερινά στον κόσμο με κάθε τρόπο , έχουν αναγάγει οποιαδήποτε σκέψη για καλοπέραση σε μακρινό όνειρο για τους περισσότερους. Πότε μου δεν κατάλαβα βέβαια γιατί «ποινικοποιήσαμε» αυτά τα τελευταία χρόνια τη χαρά και τη διασκέδαση.

Ένα από τα κλισέ στην εποχή της κρίσης είναι και το «μας χρειαζόταν μια τέτοια κρίση , είχαμε καλομάθει στα μπουζούκια , τα εστιατόρια , τις ταβέρνες , τα χιονοδρομικά το χειμώνα και τα νησιά το καλοκαίρι». (περισσότερα…)

Advertisements

kentroaristeraΔεν ξέρω ποιο βίτσιο με κάνει να γράφω σήμερα αυτό το άρθρο. Πολλοί θα πουν ότι ο χώρος της Κεντροαριστεράς είναι τελειωμένος. Ο βασικός πυλώνας του , το ΠΑΣΟΚ , καταρρέει , με τις αισιόδοξες και συστημικές δημοσκοπήσεις να το δίνουν το πολύ στο 7,5% την ώρα που στις λεγόμενες «κρυφές» παλεύει με το 3%.

Το «νέο» κόμμα της ΔΗΜΑΡ επίσης μοιάζει να διαλύεται , ουσιαστικά εσωτερικά διασπασμένο εδώ και καιρό , έχοντας να παρουσιάσει μερικές από τις πιο γελοίες στιγμές «ευθύνης» στην ιστορία του τόπου.  Οι όποιες κινήσεις ανασύνταξης γίνονται μοιάζουν αποτυχημένες εξ’αρχής , δεν έλκουν καλά καλά ούτε τους φανατικούς του χώρου.

Παρόλα αυτά θα αναγκαστώ να διαφωνήσω. Η Κεντροαριστερά δεν τελειώνει. Δεν είναι παρελθόν και όποιος , είτε εξ’αριστερών , είτε εκ δεξιών το αμφισβητεί , ειρωνεύεται και μιλάει αλαζονικά , περισσότερο μου θυμίζει τους τραγικούς τύπους-παρατρεχάμενους του ΠΑΣΟΚ , που στα καλά χρόνια νόμιζαν ότι θα είναι μια ζωή … «καβάλα στ’άλογο» και αντιμετώπιζαν τους επικριτές τους με ύφος χιλίων καρδιναλίων. Και όλοι είδαμε που κατέληξε αυτή η ιστορία… 

Ας πάρουμε μερικά δεδομένα γυρνώντας κάποια χρόνια πίσω. Στις εκλογές ήττας του 2004 , το ΠΑΣΟΚ ψηφίστηκε από περισσότερους των 3εκ πολίτες. Συγκέντρωσε ποσοστό 40,55% , με την αποχή να βρίσκεται στο 23,5%.  Στις επόμενες εκλογές του 2007 , με το ΠΑΣΟΚ ήδη να ταλανίζεται από εσωκομματικά προβλήματα και τον Βαγγέλη Βενιζέλο να κινείται υπογείως , το ποσοστό του 38,1% έρχεται φυσιολογικά όπως και η ήττα. Η αποχή στο 25,85%.

Ακολουθεί η περίοδος της οικονομικής καταστροφής της χώρας από τον Κώστα Καραμανλή , η εποχή των σκανδάλων , αλλά και των πολλών υποσχέσεων από το Γιώργο Παπανδρέου. Η νίκη του 2009 είναι τεράστια σε διαφορά αλλά όχι και σε ψήφους. Το ΠΑΣΟΚ παίρνει μόλις ελάχιστες χιλιάδες ψήφους περισσότερες από την ήττα του 2004. Η αποχή αυξάνεται και φτάνει στο 29,05%. Η συνέχεια γνωστή μέχρι τις εκλογές του περσινού Μαΐου. Εκεί έρχεται το μεγάλο χτύπημα. Το ΠΑΣΟΚ εγκαταλείπεται από εκατομμύρια ψηφοφόρους , πέφτει στο 13,18% και όλοι ψάχνουν να δουν «που πήγαν οι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ».

Η εύκολη απάντηση είναι στο ΣΥΡΙΖΑ. Είναι όμως έτσι; Όχι ακριβώς. Ακόμα κι αν το σύνολο της αύξησης των ποσοστών του κόμματος του Αλέξη Τσίπρα οφείλεται σε μετακίνηση ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ , μιλάμε για ένα ποσοστό της τάξης του 12%. Αν υποθέσουμε επίσης ότι ολόκληρο το ποσοστό της ΔΗΜΑΡ προέρχεται από το ΠΑΣΟΚ , έχουμε ακόμα ένα 6%. Το άθροισμα των δύο αυτών ποσοστών σε καμιά περίπτωση δεν πλησιάζει τις απώλειες του ΠΑΣΟΚ. Ακόμα κι αν προσθέσουμε κάποιες μετακινήσεις προς τα υπόλοιπα κόμματα , πάλι περισσεύει. Ξεχνάμε όμως κάτι.Την αποχή.  Η οποία φτάνει στο 34,9%.

Η εικόνα κατάρρευσης συνεχίζεται και τον Ιούνιο με το ΠΑΣΟΚ στο 12,28% και παρά τον έντονο διπολισμό , την αποχή να αυξάνεται ακόμα περισσότερο στο 37,53%.

pasok-symmetoxiΣτο παραπάνω διάγραμμα βλέπουμε το πως ουσιαστικά ταυτίζονται οι αυξομειώσεις των ποσοστών του ΠΑΣΟΚ με το ποσοστό συμμετοχής στις εκλογές. Η ομοιότητα των γραμμών είναι σχεδόν απόλυτη. Φυσικά κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι αυτοί που απέχουν είναι μόνο δυσαρεστημένοι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ ή γενικότερα άνθρωποι που επιθυμούν μια πολιτική δύναμη ανάμεσα στην Αριστερά και τη Δεξιά. Αλλά σίγουρα υπάρχουν πολλοί τέτοιοι.

Ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ μετακινήθηκαν τόσο προς τον ΣΥΡΙΖΑ όσο και προς τη ΝΔ. Όταν το ΠΑΣΟΚ του Βενιζέλου σταμάτησε να έχει οποιαδήποτε διαφορά από τη ΝΔ του Σαμαρά , για πολύ κόσμο ήταν άσκοπο να συνεχίζουν να ψηφίζουν ΠΑΣΟΚ. Αυτοί που συμφωνούσαν , μετακινήθηκαν στη ΝΔ. Αυτοί που διαφωνούσαν με τις ασκούμενες πολιτικές , στο ΣΥΡΙΖΑ και σε άλλα κόμματα.

Αυτοί που πραγματικά εκφράζουν την Κεντροαριστερά , τις ιδέες της , την πολιτική και οικονομική της θεωρία , δεν πήγαν πουθενά. Έμειναν πολιτικά άστεγοι , περιμένοντας τις εξελίξεις και δημιουργώντας πλέον τον νέο όρο «ανένταχτος κεντροαριστερός».

Αυτή η , καθόλου συμπαγής βέβαια , μάζα  είναι όλο το ζουμί της υπόθεσης. Κανείς δεν μπορεί να την υπολογίσει αριθμητικά. Επίσης  κανείς , τουλάχιστον για την ώρα , δεν μπορεί να τη συσπειρώσει. Αλλά παρόλα αυτά , όποια κι αν είναι η δύναμη της , αυτή η μάζα αποτελεί την πραγματική κεντροαριστερά. Αποτελεί αυτούς τους ανθρώπους ,που χαρακτηρίζονται από δημοκρατικά ιδεώδη , αντιρατσιστικά και αντιφασιστικά φρονήματα , οικολογικές ευαισθησίες , νέες ιδέες.

Αποτελεί μια βάση , πάνω στην οποία μπορεί να χτιστεί μελλοντικά ένα κόμμα , το οποίο όμως , πρέπει να αποβάλει πολλά ελαττώματα του παρελθόντος και να κόψει κάθε είδους δεσμούς με πρόσωπα που ότι είχαν να κάνουν το έκαναν.

Δεν είναι δυνατόν αυτοί οι άνθρωποι να βλέπουν κάποιοι ακόμα θετικά  , πρόσωπα όπως ο τυχοδιώκτης Κουβέλης , οι απίθανοι Λοβέρδος-Διαμαντοπούλου κ.ο.κ. Χώρο δεν έχουν ακόμα και πρόσωπα που παρά τις μεταρρυθμίσεις που προσπάθησαν να κάνουν , είναι συνυφασμένα με τις καταστροφικές μνημονιακές πολιτικές π.χ. Ραγκούσης.

Αυτό που χρειάζεται αυτή η μάζα , είναι να οργανωθεί και να εκφράσει λόγο.  Λόγο ξεκάθαρο , μακριά από τα ταμπού και τα πρέπει παλαιότερων ετών. Αυτό που πρέπει να συνειδητοποιήσει η συγκεκριμένη μάζα είναι ότι δεν είναι πλειοψηφία! Δεν είναι σε καμία περίπτωση του 40%-45% του πάλαι ποτέ ισχυρού ΠΑΣΟΚ. Και αυτό δεν είναι κακό!

Είναι μια ακόμα δύναμη του πολιτικού φάσματος , που μπορεί σε συνεργασία με άλλες δυνάμεις , κυρίως της Αριστεράς , να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για να χτιστούν από την αρχή θεσμοί όπως η δικαιοσύνη , η κοινωνική αλληλεγγύη , η δημόσια παιδεία και υγεία , οι δημοκρατικές διαδικασίες.

Τονίζω ξανά ότι μια τέτοια Κεντροαριστερά εύφορο έδαφος συνεργασιών μπορεί να βρει μόνο στην Αριστερά , με τα όποια ελαττώματα της. Αυταπάτες ότι μπορεί να γεννηθεί κάτι καλό με «μετριοπαθείς» δήθεν φιλελεύθερους , που στην πραγματικότητα δεν οραματίζονται τίποτα λιγότερο από την πλήρη επικράτηση του σκληρού καπιταλισμού και του νεοφιλελευθερισμού , μόνο την πλήρη καταστροφή του χώρου μπορούν να προκαλέσουν.

Θεωρητικά όλα τα παραπάνω , σίγουρα σηκώνουν πολύ κουβέντα , πολλές αντιρρήσεις και πολλές διαφωνίες. Παρόλα αυτά θεωρώ ότι μια άποψη , είναι πάντα χρήσιμη και κάτι έχει να προσφέρει. Αυτή την άποψη καταθέτω σήμερα με την ελπίδα να δώσει τροφή για νέες αναζητήσεις.

papandreouΣαν «σάλος» και «σοκ» παρουσιάστηκαν οι χθεσινές δηλώσεις του Γιάννη Δραγασάκη , για το περίφημο «λεφτά υπάρχουν» του Γιώργου Παπανδρέου. Ή μάλλον καλύτερα το «λεφτά υπάρχουν» των καναλιών.

Έγιναν ξανά συζητήσεις επί συζητήσεων , ειρωνικά σχόλια και «προβλέψεις» , για τον ΣΥΡΙΖΑ που είναι το νέο ΠΑΣΟΚ , για τον καημένο κοσμάκη που «όπως τον κορόιδεψε ο Παπανδρέου , έτσι θα τον κοροϊδέψει τώρα και ο Τσίπρας. Με συγχωρείτε αλλά δεν θα πάρω… Δεν θα πάρω , γιατί έχω βαρεθεί η πολιτική κριτική και ο καθημερινός σχολιασμός να γίνονται στη λογική των εντυπώσεων και όχι σε αυτή της ουσία.

Στην ουσία δε στέκεται κανείς. Όπως και τότε από το περίφημο «λεφτά υπάρχουν ΑΝ…» που έλεγε ο Παπανδρέου στις ομιλίες του , κανείς , ούτε από τους υποστηρικτές του , ούτε από τους αντιπάλους του , δεν στεκόταν στα σημεία και τις προϋποθέσεις που απαριθμούσε μετά το «αν» , ο υποψήφιος τότε πρωθυπουργός. Όλοι στεκόντουσαν στις δύο πρώτες λέξεις. «Λεφτά υπάρχουν»! Ελπίδα για τους μεν , στοιχείο μελλοντικής κατηγορίας για τους δε. (περισσότερα…)

dolofoniesΝεκρός από χτυπήματα μπράβου έπεσε προχθές το απόγευμα 28χρονος στο κέντρο της Αθήνας. Το θύμα επισκέφθηκε μαζί με μια φίλη του το κατάστημα στο οποίο αυτή εργαζόταν. Ο ιδιοκτήτης είχε αφήσει απλήρωτη την κοπέλα και έτσι αυτή πήγε να ζητήσει τα χρωστούμενα. Ο ιδιοκτήτης όχι μόνο δεν έδωσε τα λεφτά που όφειλε στην κοπέλα , αλλά όταν ο 28χρονος ζήτησε το λόγο , φώναξε τον μπράβο. Αυτός αφού γρονθοκόπησε το θύμα , όταν αυτό έπεσε λιπόθυμο στο έδαφος , συνέχισε να το κλωτσάει.

Η ομάδα ΔΙΑΣ που κλήθηκε από παρόντες στο περιστατικό , όταν έφτασε βρήκε αναίσθητο το θύμα στο έδαφος και συνέλαβε τον δολοφόνο και τον ηθικό αυτουργό ιδιοκτήτη.

Όλα αυτά στην Ελλάδα του 2013 ,  του πολιτισμού και όλων αυτών των δήθεν ξεχωριστών στοιχείων μας. Στην Ελλάδα που σε λίγο καιρό θα αναλάβει με τόση χαρά και τιμή την προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στην Ελλάδα που αυτή η είδηση θα περάσει στα ψιλά , σαν κάτι φυσιολογικό , καθώς μας απασχολούν σημαντικότερες ειδήσεις όπως τα ανερχόμενα ρουφιανάκια της ΔΑΠ που δεν μπορούν να κάνουν μάθημα.

Η κατάσταση είναι εκτός ελέγχου. Όταν φτάσει η στιγμή της μεγάλης έκρηξης στην κοινωνία , δύο είναι τα πιθανά σενάρια: ο φασισμός ή η επανάσταση.

Με φαβορί τον πρώτο.

Ας βάλουμε το χεράκι μας μια φορά να κάνουμε το μη αναμενόμενο.

Το προχθεσινό χιουμοριστικό αλλά συνάμα τόσο πραγματικό άρθρο «Αν υπήρχε MEGA το ’73» , άρεσε σε πολύ κόσμο. Διαδόθηκε μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης , αναμεταδόθηκε από πολλά blogs και sites , τα οποία ευχαριστούμε θερμά. 

Σήμερα βλέπω με χαρά ότι μια παρέα νέων ανθρώπων σκηνοθέτησε και μετέφερε το «σενάριο» σε ένα απολαυστικό βίντεο , που μπορείτε να δείτε παρακάτω. Ευχαριστώ πολύ τα παιδιά , συγχαρητήρια για το κέφι και τη δημιουργικότητα τους. Απολαύστε το ξεχωριστό δελτίο ειδήσεων…