vouli1Η συζήτηση και η ψηφοφορία για το μεγάλο θέμα των πλειστηριασμών και του ενιαίου φόρου στα ακίνητα , ήταν μια ακόμα απόδειξη της ρευστότητας και αστάθειας του πολιτικού και κομματικού μας συστήματος. Μια συζήτηση για ένα τόσο σοβαρό θέμα στη Βουλή δεν άλλαξε , ούτε έκρυψε κάτω από το χαλάκι τα προβλήματα και την εικόνα διάλυσης των κομμάτων , αλλά ίσα ίσα την ανέδειξε ακόμα περισσότερο , με μια σειρά από γεγονότα.

Για το ΠΑΣΟΚ από που να αρχίσει και που να τελειώσει κανείς; Ο Απόστολος Κακλαμάνης δεν πήγε στην διαδικασία επικαλούμενος λόγους υγείας. Ο Δημήτρης Κρεμαστινός απουσίαζε κατά τη διάρκεια της πρώτης ανάγνωσης των ονομάτων , ενώ βρισκόταν στο κτήριο , με φήμες να λένε πως έκανε απλά ψυχολογικό πόλεμο στον Βαγγέλη Βενιζέλο. Στη δεύτερη ανάγνωση ψήφισε κανονικά , αν και διέρρευσαν πληροφορίες ότι ουσιαστικά τον πήγαν … «σηκωτό» στην αίθουσα.

Εκτός όλων αυτών , στη συνεδρίαση της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής  που ξεκινάει αυτή την ώρα , αναμένεται να επικρατήσει κλίμα σύγκρουσης. Δεν ήταν μόνο η κριτική των 11 στελεχών πριν λίγες μέρες που δημιούργησε άγχος και εκνευρισμό στο επιτελείο Βενιζέλου. Άλλωστε είναι πλέον κάτι παραπάνω από σίγουρο ότι το «παπανδρεϊκό μπλοκ» , με ή χωρίς Παπανδρέου , αμφισβητεί ανοιχτά το Βαγγέλη Βενιζέλο και τις επιλογές του. Ακολούθησε και επιστολή άλλων 7 μελών της ΚΠΕ , οι οποίοι ουσιαστικά ζητούν αποδέσμευση από την κυβέρνηση και κάνουν σκληρή κριτική στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ. Αυτά τα μέλη , τα οποία είχαν εκλεγεί στην ΚΠΕ από τη «γραμμή» Παναγιωτακόπουλου , δημιουργούν έναν ακόμα πονοκέφαλο στην ηγεσία.

Ο Βαγγέλης Βενιζέλος δεν μπορεί να ελέγξει το κόμμα. Θα ήταν μειοψηφία σε αυτό αν δεν είχαν αποχωρήσει ή αποστασιοποιηθεί τόσες εκατοντάδες στελέχη τα τελευταία χρόνια. Ακόμα και έτσι , η αίσθηση που υπάρχει είναι ότι οποιαδήποτε στιγμή η εσωτερική αντιπολίτευση μπορεί να τον ανατρέψει. Κάτι που όμως δεν θέλει ούτε η ίδια. Κι αυτό γιατί μια βίαιη ανατροπή εκτός από το ότι θα «θυματοποιούσε» το Βενιζέλο και θα έδειχνε σημάδια ρεβανσισμού για τα όσα έκανε στον Παπανδρέου ο τωρινός πρόεδρος , πιθανότατα θα οδηγούσε και στην πλήρη , οριστική και αμετάκλητη πτώση του ΠΑΣΟΚ κάτω από το 3%. Κανένας από τους υποψήφιους αρχηγούς της επόμενης μέρας (Σαχινίδης , Μωραϊτης…) δεν θα ήθελε να πάρει ένα πεθαμένο ΠΑΣΟΚ.

Στη Νέα Δημοκρατία τα πράγματα είναι πιο απλά. Η μικρή ομάδα Σαμαρά κάνει το απόλυτο κουμάντο , με οποιαδήποτε πρακτική μπορεί και με μοναδικό στόχο τη διατήρηση στην εξουσία. Εσωτερική αντιπολίτευση δεν υπάρχει ουσιαστικά. Όσα ακούγονται για «καραμανλικούς» βοηθάνε μόνο ορισμένους που θέλουν να πλασαριστούν εντός της παράταξης σαν θεματοφύλακες της ιστορίας του κόμματος. Το «όχι» και η διαγραφή του Βύρωνα Πολύδωρα , σίγουρα συγκαταλέγεται στα σημαντικά γεγονότα , χωρίς να σημαίνει όμως και κάτι για τ συνέχεια. Η κίνηση του βετεράνου πολιτικού έχει καθαρά προσωπικό χαρακτήρα και δεν αφορά κάποια έκφραση συλλογικής αμφισβήτησης.

Στον ΣΥΡΙΖΑ , μπορεί όλα να δείχνουν ότι πηγαίνουν καλά , από άποψη δημοσκοπήσεων , αλλά η εικόνα που παρουσιάζει πολλές φορές η κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος είναι απογοητευτική. Χαρακτηριστικό πρόσφατο παράδειγμα , τα χειροκροτήματα που ακολούθησαν το «όχι» του Πολύδωρα. Ανεξάρτητα από τη σημασία που θα είχε να καταψηφιστεί το συγκεκριμένο νομοσχέδιο , το να ακούγονται από τα έδρανα της Αριστεράς χειροκροτήματα για τον υπουργό της ζαρντινιέρας και του «στρατηγού ανέμου» μόνο θλίψη προκαλεί. Για να μην θυμηθούμε καλύτερα και τις δηλώσεις του για τη Χρυσή Αυγή.

Μυστήριο συνεχίζει να καλύπτει και την υπόθεση της Ραχήλ Μακρή. Η βουλευτής των Ανεξάρτητων Ελλήνων φέρεται να έχει δηλώσει την ανεξαρτητοποίηση της από την κοινοβουλευτική ομάδα. Έτσι τουλάχιστον διέρρευσε χθες το μεσημέρι , χωρίς όμως στη συνέχεια να επιβεβαιωθεί από πουθενά. Τόσο στο επίσημο site της , όσο και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης , δεν υπάρχει καμία δήλωση την τελευταία ημέρα. Το πιθανότερο είναι η κίνηση της Μακρή να αποτελεί μέρος ενός γενικότερου… χαμού που επικρατεί στο κόμμα του Πάνου Καμμένου. Πολλές φορές έχουν διαρρεύσει πληροφορίες για το πόσο δύσκολο είναι να συνεννοηθεί κανείς με τον πρόεδρο του κόμματος. Εκτός αυτού πολλά στελέχη φαίνονται δυσαρεστημένα για τον ένα ή τον άλλο λόγο , δίνοντας μια εικόνα που δεν οδηγεί πουθενά , παρά μόνο στη διάλυση.

Για τη ΔΗΜΑΡ , δεν υπάρχει λόγος να αναλύσουμε τόσα πολλά. Το κόμμα ουσιαστικά έχει διασπαστεί σε αυτούς που βλέπουν μέλλον μόνο στην ανεξάρτητη ΔΗΜΑΡ και σε αυτούς που επιθυμούν να συστρατευτούν με τους 58 και το ΠΑΣΟΚ στην ανασύνταξη της Κεντροαριστεράς. Είναι θέμα χρόνου η οριστική αποχώρηση των δεύτερων , που πιθανότατα θα σημάνει και την πλήρη αποδυνάμωση που θα ενισχύσει την υπάρχουσα άποψη που λέει , ότι πολύ δύσκολα θα υπάρχει ΔΗΜΑΡ στην επόμενη Βουλή.

Αν σε όλα τα παραπάνω «κοινοβουλευτικά» προσθέσουμε το χαμό που επικρατεί «εξωκοινοβουλευτικά» με τις δεκάδες κινήσεις που προέρχονται κυρίως από το ΠΑΣΟΚ , με το «Σχέδιο-Β» του Αλέκου Αλαβάνου να ανεβαίνει , την ΑΝΤΑΡΣΥΑ να μάχεται αλλά να μη βλέπει ανταπόκριση , με τους Οικολόγους να ψάχνουν λιμάνι να αράξουν , τότε καταλαβαίνουμε ότι θα δούνε πολλά τα μάτια μας ακόμα.

Και δεν πρέπει να απιοκλείουμε τίποτα , ούτε να βγάζουμε βιαστικά συμπεράσματα. Τουλάχιστον μέχρι τις Ευρωεκλογές , τα αποτελέσματα των οποίων , δεν θα επιτρέπει παρερμηνείες και «διπλές αναγνώσεις». Θα δίνει το στίγμα για το ποιοι θα συνεχίσουν να υπάρχουν και την επόμενη μέρα και για το ποιοι θα εξαφανιστούν…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s